Tegelijkertijd merk ik dat mijn angst inmiddels is veranderd. Eerst dacht ik vooral: ”kan AI straks serieus alles gaan maken?” Nu denk ik dat AI straks heel veel kan, maar dat mensen toch zoeken naar menselijkheid en authenticiteit. Daardoor ben ik anders naar mijn eigen werk gaan kijken. Want als AI steeds meer technische dingen kan overnemen, dan wordt het als maker dus nog belangrijker dat video’s iets mee geven: een emotie, een verhaal. Het technische aspect heeft dan misschien minder waarde. Als videomaker die het technische aspect van onder andere visuele effecten juist interessant en leuk vindt om te creëren, is dat toch even wennen!

NIET MEER ZO BIJZONDER.

Wat ik zelf soms al irritant vind, is dat bepaalde dingen die je als videomaker hebt moeten leren ineens minder bijzonder voelen. Bijvoorbeeld het tracken van een onderwerp op beeld, zodat je daar later iets in 3D mee kunt laten meebewegen. Dat is niet altijd het leukste werk, maar het voelt wel alsof je iets kon wat niet iedereen kon.

Juist dat soort technische kennis gaf je als maker een bepaalde extra waarde. Je kon iets toevoegen wat een video unieker maakte. Nu komen er steeds meer tools die dat soort stappen voor je doen. Dat is aan de ene kant superhandig, maar aan de andere kant ook frustrerend. Alsof een stukje vakwerk ineens minder zichtbaar wordt. Maar, dat zet makers ook op scherp. Als bepaalde technische stappen makkelijker worden, verschuift de waarde van de maker. Niet alleen naar wie de techniek kan gebruiken, maar vooral naar wie snapt wat er nodig is om een verhaal over te brengen.

AI ALS VERSNELLER, NIET ALS IDEE.

Het is inmiddels al duizend keer gezegd, dus dit is vast niet de eerste keer dat je het leest: AI moet je gebruiken als tool, niet als vervanger van een creatief persoon. Het blijft gewoon waar. Je komt volgens mij het verst, als je goed begrijpt hoe beeld werkt én je AI gebruikt om je werk te versnellen of te verbeteren. Juist wanneer je AI snapt, kun je ingrijpen, aanpassen en het beter maken. AI kan dus zeker helpen met uitmaskeren, tracken, ideeën visualiseren of technische stappen versnellen, maar het wordt minder interessant wanneer AI niet meer helpt bij het idee, maar het hele idee moet zijn. En juist dat, lijkt tegenwoordig (vooral op social media) constant te gebeuren.

GENERIEKE ZOOI.

Op social media word je inmiddels doodgegooid met de raarste (AI) video’s. En eerlijk, het is vaak best grappig en trekt mijn aandacht, maar uiteindelijk vraag ik me dan af: waar gaat het eigenlijk over? De focus ligt zo erg op het zoeken naar die ‘hook’. Als ieder bedrijf deze zelfde vreemde concepten post, wordt ook dat gewoon de generieke ‘norm’ die mensen meteen wegswipen. Dat is het verschil tussen de truc en het verhaal. Een truc kan even werken, maar als er geen verhaal achter zit, ben je er snel op uitgekeken.

Ondertussen ontstaat daar nog een ander probleem: wordt het werk dat niet zomaar ‘bij elkaar geprompt’ wordt nog herkent? Of denkt iemand tegenwoordig alleen nog maar: ”daar hebben ze gewoon op de AI- knop gedrukt”. Dat is soms best demotiverend. Niet omdat AI bestaat, maar omdat het verschil tussen ‘snel gegenereerd’ en ‘bewust gemaakt’ minder zichtbaar wordt. Terwijl juist die bewuste keuzes vaak bepalen of iets werkt. Misschien is dat ook precies waarom menselijkheid belangrijker wordt.

MENSELIJKHEID BLIJFT SUCCESFACTOR.

Ik merk dat mensen sneller een afkeer krijgen van AI-video’s. Ik herken dat zelf ook. Het ziet er op het eerste oog misschien indrukwekkend uit, maar het voelt alsof er niets achter zit. Vooral menselijke emotie blijft lastig: een oprechte blik, ongemak, twijfel, enthousiasme of échte interactie tussen mensen zijn dingen die AI nog niet geloofwaardig namaakt. Juist daar zit vaak de kracht van goede video. Niet in hoe spectaculair het effect is, maar in of je iets voel. Dat is wat je kwijtraakt als je alleen kijkt naar de kosten.

MIJN CONCLUSIE.

Voor mij is AI niet de aartsvijand die zorgt dat ik dadelijk ander werk moet zoeken. Het is een hulpmiddel, een tool die technische stappen makkelijker maakt en soms écht iets toevoegt, maar mij wel dwingt om anders na te denken. Des te makkelijker het wordt om spectaculaire beelden te maken, des te belangrijker het wordt om te weten waarom je deze beelden maakt. Het succes blijft zitten in keuzes: over timing, gevoel en over storytelling.

Uiteindelijk wint deze storytelling het altijd van AI, omdat goede video niet alleen draait om wat er in beeld gebeurt. Het draait om aandacht en gevoel en dat blijft voorlopig écht mensenwerk.